Eksponat maja 2020

Pocztówka reklamowa „Droschken und Equipagen auch mit Gummiwägen empfiehlt zu jeder Zeit Zabrzer Droschken-Verleih-Institut ZABRZE Kirchstrasse 3, Telephon 1056” MZ-11482/H

 Jedną z kilku zabrzańskich firm dorożkarskich założył ok. 1900 roku Alexander Steinitz. Urodził się 27 listopada 1874 roku w Królewskiej Hucie w rodzinie mistrza piekarskiego Moritza Steinitza i Ernestine z domu Fröhlich. W 1897 roku ożenił się z Almą Baendel, urodzoną 14 listopada 1877 roku w Rudzie (Śląskiej), córką oberżysty Josefa Baendela i Marie z domu Freund. Krótko po ślubie zamieszkali w Rojcy (obecnie dzielnica Radzionkowa), gdzie w 1899 roku urodziła im pierwsza córka Maria. Jakiś czas potem przeprowadzili się do Zabrza, gdzie urodziło im się jeszcze pięcioro dzieci: Joseph, Irma, Johanna, Kurt i Walter. W Zabrzu 1 lipca 1901 roku Alexander Steinitz otworzył firmę dorożkarską, której pierwsza siedziba mieściła się przy Bahnhofstr. 2 (obecnie ul. Dworcowa). Na początku października 1902 roku przeniósł ją na Mittelstr. 1 (ul. Średnia), do domu wdowy Saga stojącego naprzeciw hotelu Fleischera. Pięć lat później, pod koniec stycznia 1907 roku swój „Droschken-Verleih-Institut” przeniósł na Kirchstr. 3 (ul. ks. Cz. Klimasa 6). Stojąca pod tym adresem kamienica należała do niego.

 11482

Jej fragment widoczny jest na prezentowanej pocztówce reklamowej „Droschken und Equipagen auch mit Gummiwägen empfiehlt zu jeder Zeit Zabrzer Droschken-Verleih-Institut ZABRZE Kirchstrasse 3, Telephon 1056”. Firma A. Steinitza polecała dorożki i powozy, w tym także pojazdy z kołami pokrytymi gumą. Z innych reklam prasowych wiemy, że były to powozy ślubne i na inne uroczyste okazje, a sama firma ogłaszała się jako największa firma [tego typu] Górnego Śląska. Na pocztówce widoczny jest także fragment oficyny przy ul. ks. Cz. Klimasa 4 i dom nr 4, zza którego fragment willi pod nr 2. Na domu nr 4 widoczna jest reklama Maksa Bischoffa, dyplomowanego mistrza kowalskiego – podkuwacza koni i wozownika. Na kamienicy nr 6 widoczna jest reklama firmy A. Steinitza oraz inżyniera Dominika Mazandera zajmującego się instalacjami parowymi, wodnymi, gazowymi i kanalizacyjnymi.

steinitza4

Alexander Steinitz zmarł p długiej chorobie 29 listopada 1913 roku w szpitalu w Rybniku. Po jego śmierci prowadzenie firmy przejęła jego żona Alma Steinitz. Z czasem dorożki, powozy i furmanki zostały zastąpione samochodami. Firma w jej rękach pozostawała jeszcze w 1938 roku, później przeszła w ręce aryjskie. Po maju 1939 roku Almie Steinitz udało się wyjechać do Brazylii.

Piotr Hnatyszyn

Liczba gości na stronie: 5783686
Projekt i wykonanie serwisu agencja red Jungle