MAX STECKEL 1870-1947. FOTOGRAF I WYDAWCA

DO 3 WRZEŚNIA 2017 ROKU
zapraszamy do Galerii Muzeum Miejskiego w Zabrzu Café Silesia na wystawę „Max Steckel 1870–1947. Fotograf i wydawca”.

Max Steckel, urodzony 26 maja 1870 r. we Frankfurcie nad Odrą, po kilkuletniej nauce zawodu i kilkuletniej praktyce w kilku miastach ówczesnych Niemiec, w 1891 r. przyjechał do Królewskiej Huty. Tam w 1892 r. otworzył wraz ze starszym bratem Richardem swoje pierwsze atelier. Rok później bracia polecali się jako wykonawcy portretów, fotografowie dzieci, grup, architektury, maszyn, tematów przemysłowych, wnętrz. Ich współpraca trwała najprawdopodobniej do 1903 r. M. Steckel często sam konstruował swoje aparaty fotograficzne, ich obiektywy oraz lampy błyskowe. Opracował metodę usuwania dymu powstającego w czasie spalania magnezji, którą opatentował.

Steckel

Wspomniane w reklamie fotografowanie maszyn i przemysłu stało się jedną z dwu specjalności M. Steckla. Drugą było fotografowanie dzikich zwierząt. Jego osiągnięcia w tej dziedzinie doceniono, wymieniając go jako jednego z pionierów takiej fotografii, w zamieszczonym w leksykonie Meyera haśle „Tierphotographie”. Zwierzęta fotografował w lasach Górnego Śląska, Tatrach, Prusach Wschodnich, Bułgarii, na Mierzei Kurońskiej. 283 jego fotografie zamieszczono w dziele „Lebensbilder aus der Tierwelt” wydanym na początku XX w.

10324

Najbardziej znane prace M. Steckla pokazują górnośląski przemysł, przede wszystkim górnictwo. W 1898 r. wydał album „Vom Oberschlesischen Steinkohlen-Bergbau” z pracami nagrodzonymi na wystawie w Magdeburgu. Łącznie jego zdjęcia nagradzano 26 razy na wystawach w Niemczech, Polsce i Czechosłowacji.

W 1912 r. M. Steckel przeprowadził się do Katowic i w l. 1914–1922 był kronikarzem najważniejszych wydarzeń tamtych lat: wymarszu Reichswehry na front w 1914 r., wizyt przywódców państw sojuszniczych w Pszczynie, opuszczenia Górnego Śląska przez wojska niemieckie i przybycia nań wojsk francuskich w 1920 r. Po podziale Górnego Śląska utrwalił na kliszach objęcie jego części przez Polskę i pogrzeb pierwszego wojewody śląskiego J. Rymera. W 1928 r. ukazało się jego najbardziej znane dzieło „Czarne Djamenty” („Schwarze Diamanten”). Również w Katowicach ukazał się album „Śląskie Kopalnie i Cynkownie, Spółka Akcyjna”, fotografował tam także biedaszyby. Wiele jego zdjęć reprodukowano w książkach innych autorów, poświęconych górnictwu i hutnictwu.

album mst 006

W l. 1932–1933 Steckel przeprowadził się do Zabrza, ostatnimi miejscami jego zamieszkania były Gliwice i Łosiów. Najważniejszym jego dziełem powstałym w Zabrzu był film „Schwarze Diamanten”, zawierający fotografie z l. 1894–1936 i pokazany tu po raz pierwszy 5 czerwca 1936 r. Oprócz wspomnianych książek, teczek i albumów, M. Steckel przez prawie całe swoje życie zawodowe wydawał pocztówki. Obecnie w naszych zbiorach mamy 520 pocztówek jego autorstwa. Są na nich kopalnie i huty, osiedla patronackie, widoki różnych miast, pałace, zwierzęta, sceny rodzajowe z Rumunii. Pod koniec wojny lub krótko po jej zakończeniu Max Steckel opuścił Śląsk. Zmarł 12 grudnia 1947 r. w Unterröblingen am See w ówczesnej radzieckiej strefie okupacyjnej Niemiec.

Piotr Hnatyszyn



Liczba gości na stronie: 2504944
Projekt i wykonanie serwisu agencja red Jungle