Wystawa prezentuje szerokie spektrum twórczych zainteresowań Bogdana Króla: rysunek, grafikę, malarstwo, projektowanie graficzne. Artysta, urodzony w Bytomiu, zamieszkały w Zabrzu, tworzy w dużej niezależności od otoczenia; jego sztuka nie chce wpisywać się w popularną, regionalną subkulturę - odwołuje się do wartości uniwersalnych.

W różnorodności sztuki artysty jest zawsze współdziałanie bogatej w skojarzenia wyobraźni z dyscypliną intelektu (odpowiedzialnego za celowość formy i logikę). Malarstwo i grafika mają podobną atmosferę: inspiracją dlań jest wnikliwa obserwacja ludzi i świata, i swoista filozofia każąca mu dostrzegać tragikomiczny wymiar ludzkiej egzystencji. Na specyficzną poetykę dzieł Króla wpłynęła zapewne wieloletnia fascynacja sztuką dawnych mistrzów, zwłaszcza Breugla i Boscha. Błyskotliwie operuje ich stylem (karykaturalne transformacje, stosowanie groteski, metafory, symboliki); czasem są to pastisze "przedrzeźniające" znane historyczne obrazy. Traktuje to jako tworzywo do budowania wieloznacznej warstwy symboli życia i historii (moralności, obyczaju), odkrywania twórczych inspiracji w diagnozowaniu współczesnej rzeczywistości.

Istotnym elementem "męskiej sztuki" Króla jest erotyka wprowadzona do artystycznej narracji; jednak dość niefrasobliwie i przekornie traktowana. W ujęciu tematu "kobieta" dominuje swobodne, antypruderyjne widzenie cielesności i erotyki.

Projektowanie graficzne Króla odznacza się błyskotliwością pomysłów, celnym skrótem myślowym, dowcipem, swoistą przekorą. Jest sugestywne w syntetycznym rysunku, zdecydowane w kolorze. Trudno nie doceniać formy jego prac wykonywanych z wielką kulturą warsztatową (świetny rysunek, wysokie walory techniczne), zwłaszcza w kontekście częstej dziś nadmiernie żywiołowej, brutalnej czy ostentacyjnie zgrzebnej ekspresji awangardowych plastycznych sformułowań.