Pocztówka reklamowa „Droschken und Equipagen auch mit Gummiwägen empfiehlt zu jeder Zeit Zabrzer Droschken-Verleih-Institut ZABRZE Kirchstrasse 3, Telephon 1056” MZ-11482/H
Jedną z kilku zabrzańskich firm dorożkarskich założył ok. 1900 roku Alexander Steinitz. Urodził się 27 listopada 1874 roku w Królewskiej Hucie w rodzinie mistrza piekarskiego Moritza Steinitza i Ernestine z domu Fröhlich. W 1897 roku ożenił się z Almą Baendel, urodzoną 14 listopada 1877 roku w Rudzie (Śląskiej), córką oberżysty Josefa Baendela i Marie z domu Freund. Krótko po ślubie zamieszkali w Rojcy (obecnie dzielnica Radzionkowa), gdzie w 1899 roku urodziła im pierwsza córka Maria. Jakiś czas potem przeprowadzili się do Zabrza, gdzie urodziło im się jeszcze pięcioro dzieci: Joseph, Irma, Johanna, Kurt i Walter. W Zabrzu 1 lipca 1901 roku Alexander Steinitz otworzył firmę dorożkarską, której pierwsza siedziba mieściła się przy Bahnhofstr. 2 (obecnie ul. Dworcowa). Na początku października 1902 roku przeniósł ją na Mittelstr. 1 (ul. Średnia), do domu wdowy Saga stojącego naprzeciw hotelu Fleischera. Pięć lat później, pod koniec stycznia 1907 roku swój „Droschken-Verleih-Institut” przeniósł na Kirchstr. 3 (ul. ks. Cz. Klimasa 6). Stojąca pod tym adresem kamienica należała do niego.
Jej fragment widoczny jest na prezentowanej pocztówce reklamowej „Droschken und Equipagen auch mit Gummiwägen empfiehlt zu jeder Zeit Zabrzer Droschken-Verleih-Institut ZABRZE Kirchstrasse 3, Telephon 1056”. Firma A. Steinitza polecała dorożki i powozy, w tym także pojazdy z kołami pokrytymi gumą. Z innych reklam prasowych wiemy, że były to powozy ślubne i na inne uroczyste okazje, a sama firma ogłaszała się jako największa firma [tego typu] Górnego Śląska. Na pocztówce widoczny jest także fragment oficyny przy ul. ks. Cz. Klimasa 4 i dom nr 4, zza którego fragment willi pod nr 2. Na domu nr 4 widoczna jest reklama Maksa Bischoffa, dyplomowanego mistrza kowalskiego – podkuwacza koni i wozownika. Na kamienicy nr 6 widoczna jest reklama firmy A. Steinitza oraz inżyniera Dominika Mazandera zajmującego się instalacjami parowymi, wodnymi, gazowymi i kanalizacyjnymi.
Alexander Steinitz zmarł p długiej chorobie 29 listopada 1913 roku w szpitalu w Rybniku. Po jego śmierci prowadzenie firmy przejęła jego żona Alma Steinitz. Z czasem dorożki, powozy i furmanki zostały zastąpione samochodami. Firma w jej rękach pozostawała jeszcze w 1938 roku, później przeszła w ręce aryjskie. Po maju 1939 roku Almie Steinitz udało się wyjechać do Brazylii.
Piotr Hnatyszyn
41–800 Zabrze
ul.3 Maja 6
